Teugels

Hoe gaaf kan het zijn? Cool thema Star Wars en daar vanalles mee mogen doen. Educatief verantwoord, dat wel natuurlijk. Met een groep kids voor mijn neus in de leeftijd zes tot twaalf was het al bij al een gemeleerd gezelschap. En een testcase. Hoe pikken ze dingen op, wat vinden ze leuk, wat werkt minder goed. Luisteren is een ding, maar muziek maken én luisteren... kijk, dat werkt. De grootste branieschopper blijkt muzikaal multitasken toch wat lastig te vinden en moet zwoegen. Dat is minder stoer, maar het imago verandert snel en iedereen doet mee. Muziek werkt, wat horen ze, wat zou er gebeuren op de muziek? En dan de legopoppetjes. Maak je eigen Star Wars verhaal op de muziek. Met een eigen decor... Iedereen samen aan de slag. En dan dat ene kind: "Ik kan niks bedenken". Normaal gesproken verandert dat na een korte hulpronde, maar nu was het anders. Waar ik de andere groepjes hoorde lachen  en stoere verhalen verzinnen over alien troepen en allerlei termen waar ik nog nooit van had gehoord, bleef "ik kan niks bedenken" stevig zitten. Hij kon niets bedenken. De armen strak over elkaar, het gezicht gesloten. En dat was natuurlijk grote onzin. Ieder mens, juist een kind, kan 'iets' bedenken. Helaas zie je steeds vaker dat dat denkvermogen om iets te creëren niet meer zo actief wordt aangesproken. We werken allemaal binnen onze eigen kaders, want die voelen veilig. Hoewel het onderzoeken, ontdekken en experimenteren op de meeste scholen centraal staat, houden veel leerkrachten de teugels stevig vast. Megazonde, want wat gebeurt er als je kinderen loslaat en die jonge hersenen actief en creatief aan het denken zet? Dan bedenken ze de vetste dingen, maar ook de innovatiefste! Daar zou het bedrijfsleven jaloers op worden. De teugels iets losser op school, iets meer buiten de lijntjes mogen kleuren. Waar zijn we bang voor!?